เงินเดือนเดือนแรกที่หาด้วยน้ำพักน้ำแรงตัวเองในชีวิต

อันที่จริงก็ยังทำงานได้ไม่ถึงเดือน...  แต่มันก็เป็นเงินเดือนอ้ะนะ งงมั้ย? 555+

 

น้อยมากหล่ะ จ่ายค่าเทอมไม่พอด้วย

อันที่จริง ก็ยังไม่ถึงครึ่งที่เฟิร์นใช้ต่อเดือนเลยด้วยซ้ำ - -

มันทำให้กังวลว่า ถ้าถึงวันที่ต้องเลิกแบบมือ ขอเงินใช้

เฟิร์นจะดูแลตัวเองได้ตลอดรอดฝั่งมั้ย?

 

อันที่จริงเงินเดือนนี้ ตั้งใจว่า จะจ่ายค่าเทอม ค่าเสื้อผ้าเอง

แต่สุดท้ายก็ไม่มากพอที่จะดูแลค่าใช้จ่ายพวกนั้นได้

จากความคิดที่ว่าจะช่วยจ่าย ก็เลยกลายเป็นว่า

ไหนๆก็ไม่พอและต้องใช้เงินแม่ช่วยอยู่แล้ว ก็ใช้เงินแม่เลยแล้วกัน

/นิสัยไม่ดีเนอะ - -

 

ตอนแรกก็ไม่ได้ตั้งใจดูว่าจำนวนเงินสามหลักหลังมันเท่าไหร่

กะจะทิ้งๆไว้ แต่สุดท้าย ก็ไปดูมาจนได้

พอเรารู้ตัวเลขที่เจน ความง่ายในการเอาออกมาใช้

มันก็ง่ายขึ้น เพราะเรามักคิดว่าเรารู้ตัวเลขที่ชัดเจน

และสามารถควบคุมการใช้จ่ายของเราได้

แต่เฟิร์นรู้ว่าเฟิร์นไม่ใช่แบบนั้นว่ะ

ถึงเฟิร์นจะคิดว่าเฟิร์นจะทำมันได้

แต่สุดท้าย เฟิร์นก็จะใช้เงินแบบประมาทจนเกินโควตาทุกที

ใช้เงินแบบนี้ น่าเป็นห่วงจริงๆ - -

 

ช่วงหลังๆต้องอยู่ปิดร้าน ทำให้ต้องกลับหลังสามทุ่มครึ่งบ่อยๆ

เนื่องจากค่าแท็กซี่มันแพงมว๊ากกกก และการไปทำงานสามชั่วโมงนิดๆ

เบิกค่าเท็กซี่ที่พอๆกับค่าแรงวันนั้น ก็ดูจะเป็นภาระของบริษัทอยู่

ก็เลยแวนซ์ไปเอง

 

ขับรถโดยตระหนักว่าตัวเองอยู่ใกล้ความตายตลอดเวลา

ถึงใครจะรู้สึกว่าเฟิร์นปาก-ความคิด ไม่เป็นมงคลก็เถอะ

แต่ทุกครั้งที่เฟิร์นบิดเร่งคันเร่ง “ขับรถแบบนี้ต้องตายเข้าสักวัน”

“ภัทรพรหาเรื่องตาย” เป็นความคิดที่อยู่ในหัวเฟิร์นตลอดเวลา

ไม่แปลกหรอกที่ขับรถบนถนนแล้วจะตายบนถนน

ทำงานในเรือแล้วจะตายกลางทะเล

หรือทำงานในโรงงานแล้วจะตายคาเครื่องจักร

ความตายอยู่ใกล้เราตลอดเวลา

 

เวลาขับรถคนเดียว เฟิร์นขับรถน่ากลัวนะ

เลยไม่ค่อยชอบให้ใครซ้อนท้ายเท่าไหร่

แล้วก็ไม่ค่อยไว้ใจจะให้ใครขับให้นั่ง

 

บ่อยๆที่คนขับรถบนท้องถนนก็ประมาทไป

บ่อยๆที่เฟิร์นขับด้วยความเร็วปกติของเฟิร์นแล้วแซงคันข้างหน้าไป

แล้วเค้าก็แซงเฟิร์นลับซะอย่างนั้น

หรือบางครั้ง เรื่องเพศก็เป็นเรื่องที่ไม่ยอมอ่อนข้อให้กัน

ก็มีบ้างที่รถที่ผู้ชายขับจะไม่ยอมให้แซง

ทั้งๆที่มันก็ไม่มีอะไร  แซงไปแซงกลับ ขับบังไม่ยอมให้แซง

จนบางทีเส้นอารมณ์ก็ขาดกึกแล้วก็กลายเป็นการแข่งกันไปโดยปริยาย - -

 

เฟิร์นเข้าใกล้ความตายขึ้นทุกวินาที

 

ส่วนกับรถสี่ล้อ ก็เจอปัญหาเดิมๆตลอดเวลา

เปิดไฟสูงขับสวนมา  คนฝั่งตรงข้ามก็มองไม่เห็นทาง(เออ เฟิร์นนี่แหล่ะ - -)

หรือขับตามหลังห่างไม่กี่เมตรก็เปิดไฟสูงใส่

มันสะท้อนกระจกเข้าตาว่ะ - - คือ ถ้ามันไม่ได้ระยะทางไกลมาก

แล้วถนนก็ไม่ได้โล่งมาก แล้วไฟก็ยังสว่างอยู่

ก็เปิดไฟต่ำเถอะ ไฟตัดหมอกก็ด้วย มันดึกแล้ว กรุงเทพไม่ต้องใช้หรอก

มันอันตรายกับเพื่อนร่วมถนนนะ  ถึงคุณจะเปิดไฟสูง มองเห็นทุกอย่าง

แต่คนที่สวนมาเค้ามองไม่เห็น แล้วสุดท้ายถ้าพุ่งชนคุณจะเกิดอะไร?

คุณก็คงพูดว่าคุณขับเลนคุณ แล้วอยู่เค้าก็ข้ามมา - -

แต่สาเหตุบางทีก็เพราะไฟสูงพี่ทำเค้ามองไม่เห็นทางต่างหากเล่า !

 

แต่ไม่ว่าใครจะผิด ความเสียหายที่เกิดขึ้น บางครั้งอาจเล็กน้อย

แต่บางทีก็ถึงชีวิต ความเสียหายมันเป็นเหมือนใย(Web) คุณอาจมองเห็นแค่ตรงนี้

แต่ก็ยังมีอีกหลายเรื่องที่มองไม่เห็น

คนที่ประสบอุบัติเหตุกับคุณคนนี้ อาจเป็นสามีของผู้หญิงแสนดี

พ่อของเด็กผู้ชายวัยกำลังซน หรือเจ้าของบริษัทที่ต้องดูแลชีวิตคนอื่นอีกนับร้อยนับพัน

 

อย่าให้ความประมาทเล็กๆน้อยๆ สร้างความสูญเสียมากมายขนาดนั้น

 

หมดเรื่องที่อยากจะเขียนละ

สวัสดี ^ ^ 

******

แก้ไข เปลี่ยนสรรพนามกันงงนิดหน่อย - - 

edit @ 26 Apr 2012 14:55:10 by Fernall

Comment

Comment:

Tweet

เฟิร์น กับ ภัทรพร

คนเดียวกัน ?

#1 By GotACurvedSword on 2012-04-26 14:09